dominacja komunizmu w świecie

Śmierć w ojczyźnie proletariatu

Podczas wojny domowej do ZSRS wysłano tysiące hiszpańskich dzieci w wieku od pięciu do dwunastu lat. W 1939 r. ich hiszpańskich nauczycieli oskarżono o „trockizm”. Większość z nich uwięziono na Łubiance, a resztę wysłano do pracy w fabrykach. Obozami dla dzieci, które były uznawane za wyjątkowo niezdyscyplinowane, zaczęli kierować sowieci. Los hiszpańskich dzieci był tragiczny. Szacuje się, że w 1941 roku 50% z nich miało gruźlicę. W czasie jednej podjętych ucieczek zmarło 750 osób. Ogółem z 5 tysięcy dzieci osiadłych w ZSRS zginęło 2 tysiące.

Koniec wojny domowej w Hiszpanii nie był bynajmniej końcem hiszpańskiej tragedii. Po klęsce republikanów w Paryżu utworzono komitet, który wydawał pozwolenia na wyjazd do ZSRS. Na wygnaniu, większość z nich zajmowała się szpiegowaniem swoich rodaków. Masowe donosy doprowadziły do wielu aresztowań. W wyniku oskarżenia o „trockizm” inwalidów wojennych wysyłano na Syberię. Egzekucje dawnych działaczy komunistycznych z czasów republiki odbywały się nawet po zakończeniu II wojny światowej.