dominacja komunizmu w świecie

Aksamitna rewolucja

Reformy Gorbaczowa w ZSRS oraz coraz gorsza sytuacja gospodarcza całego bloku wschodniego, spowodowały również zmiany w Czechosłowacji. Mimo rozpędzania kolejnych antykomunistycznych manifestacji, społeczeństwo coraz odważniej wychodziło na ulice. 17 listopada 1989 r. rozbita została, zorganizowana za zgodą władz, demonstracja upamiętniająca 50. rocznicę zamknięcia czeskich uczelni przez Niemców. Sytuację zaogniła nieprawdziwa informacja o śmierci jednego z demonstrantów.

Rozpoczęły się coraz większe manifestacje i strajki. W międzyczasie powstało Forum Obywatelskie - ruch polityczny dążący do demokratyzacji kraju, którego liderem został Václav Havel, jeden z sygnatariuszy Karty 77. Komuniści, zdając sobie sprawę z bardzo trudnej sytuacji, w jakiej się znaleźli, usunęli z konstytucji zapis o kierowniczej roli partii komunistycznej oraz odsunęli od władzy najbardziej skompromitowanych polityków.

Władza nie posiadała już siły to stłumienia rewolucji, stąd godziła się na przemiany. 28 grudnia 1989 r. przewodniczącym Zgromadzenia Federalnego został Dubček, a dzień później prezydentem Czechosłowacji ogłoszono Václava Havla. Komunizm ostatecznie upadł, Czechosłowacja stała się demokracją parlamentarną. Wydarzenia te nazywane są „aksamitną rewolucją”, gdyż zmiana systemu nastąpiła w sposób bezkrwawy.

W 1993 r. Czechosłowacja rozpadła się na dwa osobne państwa: Czechy i Słowację. Po likwidacji Komunistycznej Partii Czechosłowacji powstała Komunistyczna Partia Czech i Moraw. Co ciekawe, wciąż zyskuje ona poparcie na poziomie kilkunastu procent, a jej politycy zasiadają w parlamencie.