Terror, represje Pola Śmierci

Wysiedlaną ludność osiedlano gdziekolwiek, bez żadnego planu. Mieszkańcy wsi na czele ze swoimi partyjnymi naczelnikami dopuszczali się na nich masowych grabieży, gwałtów oraz zabójstw. Ludzi zapędzono do całkowicie bezproduktywnej pracy przy kanałach nawadniających oraz przy karczowaniu dżungli. Działania te były zgodne z założeniami opracowanego przez Pol Pota tzw. planu 4 letniego. Wszystkie wysiłki miały być podporządkowane uprawie ryżu, któremu khmerscy komuniści nadawali wręcz mistyczne znaczenie. Przed nastaniem „ Roku Zero” przeciętnie z 1 hektara uzyskiwano około 1 tony ryżu. Kilka miesięcy nowych rządów spowodowało całkowity upadek systemu uprawy. Wprowadzone zostało zbiorowe żywienie, całkowicie nadzorowane przez państwo. Norma wynosiła poniżej 200 g. ryżu dziennie na osobę. Małe dzieci, starcy oraz chorzy, jako jednostki bezproduktywne nie otrzymywały nawet tej głodowej racji. Organizowanie pokarmu we własnym zakresie było karane śmiercią. Tysiące ludzi umierało z głodu, zbyt wycieńczonych natychmiast zabijano. Wśród zdesperowanych ludzi zaczął szerzyć się kanibalizm.

Plany masowej produkcji nawozów sztucznych, mających zwiększyć wydajność upraw ryżu pozostały tylko na papierze. Partyjne władze rzuciły hasło gromadzenia i wykorzystywania jako nawozów, zwierzęcych oraz ludzkich odchodów. Wydalanie było ściśle nadzorowane, efekt był gromadzony przez specjalne brygady robocze. Jako naturalny nawóz wykorzystywano również masowo ludzkie zwłoki. Miejsca masowych egzekucji, rozsiane po całej Kambodży ( ustalono że było ich co najmniej 216 ), gdzie zakopywano dziesiątki tysięcy ofiar terroru stały się polami uprawnymi – Polami Śmierci.

Komuniści ze szczególną troską dbali również o zdrowie ludności. Rozpoczęto od systematycznego niszczenia wszelkich urządzeń oraz sprzętów lekarskich. Jako „kapitalistyczny przeżytek” odrzucone zostały wszystkie zdobycze nowoczesnej medycyny. Szpitale, gabinety lekarskie oraz fachowa literatura zostały wysadzone w powietrze bądź spalone, wykształconych lekarzy wykorzystano jako nawóz. Wzorem Chin z czasów „ rewolucji kulturalnej”, o zdrowie ludzi mieli się troszczyć, pełni rewolucyjnego zapału – nastoletni, kompletnie nieprzygotowani aktywiści.

We wrześniu 1976 roku nowe władze Kambodży pogrążyły się w żałobie. Ogłoszono przez radio informację o śmierci Mao Zedonga. Pol Pot w okolicznościowym przemówieniu z przejęciem wspominał chińskiego przywódcę. Otwarcie oznajmił, że Demokratyczna Kampucza jest rządzona zgodnie z zasadami marksizmu – leninizmu.

Wiekowa spuścizna kulturalna Kambodży również miała zostać wymazana z pamięci, ulec fizycznej likwidacji. Wszystko co stanowiło składnik życia w przeszłości, było surowo zakazane. Kultywowanie starych świąt, tradycyjnych obrzędów, ceremonii oraz zwyczajów było karane śmiercią. Systematycznie niszczono zabytki starożytnego Angkor Watu. Archeolodzy, historycy sztuki, konserwatorzy zabytków, jako zupełnie niepotrzebni zostali całkowicie eksterminowani.

Całkowicie rozbito tradycyjne więzy rodzinne. Jedyną dozwoloną formą zwracania się do siebie było określenie „towarzyszu”. Okazywanie uczuć, emocji, rodzicielskiej troski jako niezgodne z nowymi ideałami, karano śmiercią. Jakikolwiek indywidualizm został zabroniony. Ludzi ciągle namawiano do składania samokrytyki, lub donoszenia na innych. Szczególnie mile widziane były donosy na członków rodziny. W ich wyniku rodziców zmuszano do zabijania własnego potomstwa, kilkuletnie dzieci wykonywały egzekucje ojców i matek.

 

Cały kraj został pokryty gęstą siecią obozów zagłady oraz więzień. Symbolem komunistycznego obłędu stał się kompleks trzech dużych budynków po zamkniętym liceum. Dawną szkołę przekształcono w więzienie Tuol Sleng pod kryptonimem S-21. Katowania zaczęła działać już w 1975, w kilka tygodni po przejęciu władzy przez Czerwonych Khmerów, zarządzał nią bliski współpracownik Pol – Pota, nauczyciel matematyki, znany jako Towarzysz Duch.

Każdy więzień był fotografowany w chwili zatrzymania, w trakcie egzekucji lub po śmierci. Większość tej potwornej dokumentacji wraz z protokołami przesłuchań zachowało się do dzisiaj. Obraz wyłaniający się z ich lektury jest przerażający. Mordując skazańca, zgodnie z maoistowską teorią „ dziedziczenia winy” likwidowano wszystkich jego krewnych. Katalog sposobów torturowania oraz zadawania śmierci wydaje się nie mieć końca. Sztywno trzymano się tylko jednej zasady – nikogo nie rozstrzeliwano. Najczęściej zabijano ciosami pałki, młotka lub wieszano, podduszonych ludzi wrzucano głową w dół do pojemników z wodą, aby przedłużyć ich męki. Bito do śmierci, przypalano rozgrzanymi prętami – ten rodzaj tortury stosowano ze szczególnym zamiłowanie wobec kobiet. W ludzi wszystkimi możliwymi otworami pompowano wodę, aż do śmierci w nieludzkich mękach. Skonstruowano specjalne urządzenie do rażenia prądem. Kobietom w ciąży wyrywano z brzucha nienarodzone dzieci, wrzucając je na ich oczach do ognia. Sadystyczni oprawcy w wielu miejscach nacinali ofiarom skórę, wciskając w rany różnorakie jadowite stworzenia. Skazańców poddawano pseudomedycznym eksperymentom, upuszczano im całą krew, przeznaczaną później dla rannych żołnierzy. Makabryczną wyliczankę można kontynuować prawie bez końca. W więzieniu S-21 zamordowano co najmniej 20 tysięcy osób. Więzienie funkcjonowało do pierwszych dni stycznia 1975 roku, ostatnie masowe egzekucje dokonywano nawet wtedy, gdy do stolicy zbliżały się już oddziały wietnamskie.

Rok 1848
Rok 1867
Rok 1903
Rok 1905
Lata 1914-1918
02.1917
04.1917
Rok 1918
Lata 1918-1919
01.1919
2-6.03.1919
23.03.1919
Lata 1919-1920
Lata 1919-1921
Rok 1921
Rok 1922
01.1924
Rok 1926
Rok 1929
Lata 1934-1938
Lata 1936-1939
Rok 1937
Rok 1939
Lata 1940-1941
Rok 1940
Rok 1941
Rok 1943
Rok 1943 i rok 1945
02-03.1944
05.1944
05-08.1945
Lata 1945-1948
Rok 1947
Lata 1948-1949
09.1949
08.1949
10.1949
Lata 1950-1953
Rok 1953
Rok 1955
02.1956
06.1956
10-11.1956
10.1957
11.1957
Rok 1958
Rok 1959
Rok 1961
Rok 1962
Rok 1964
Rok 1966
01-08.1968
09.1968
01.1970
Rok 1973
04.1975
Rok 1978
Lata 1979-1989
Lata 1980-1981
Rok 1985
06.1989
04.1989
wiek XXI
"Manifest komunistyczny"
"Kapitał"
Bolszewicy
Rewolucja 1905 roku w Rosji
I wojna światowa
Rewolucja lutowa w Rosji
Lenin w Piotrogrodzie
Armia Czerwona
Rewolucja w Niemczech
Dekozakizcja
Powstanie Kominternu
Węgierska Republika Rad
Czerwony terror
Wojna polsko-bolszewicka
Powstania chłopskie i NEP
Powstaje ZSRS
Śmierć Lenina, Stalin u władzy
Podstawy marksizmu kulturowego
Kolektywizacja rolnictwa w ZSRS
Stalinowska wielka czystka
Wojna domowa w Hiszpanii
Operacja Polska
Pakt Ribbentrop-Mołotow
Represje wobec Polaków
Aneksja państw bałtyckich
Hitler atakuje ZSRS
Sprawa katyńska
Konferencje Wielkiej Trójki
Kaukaz
Tatarzy krymscy
Klęska III Rzeszy i Japonii.
Stalinizm w Europie Śr.-Wsch.
Doktryna Trumana
Blokada Berlina Zachodniego
Dwa państwa niemieckie i NATO
Powrót tzw. szkoły frankfurckiej
Chiny państwem komunistycznym
Wojna koreańska
Śmierć Stalina
Układ Warszawski
XX Zjazd KPZR
Poznański Czerwiec
Powstanie Węgierskie
Sputnik
Zaczyna się wojna wietnamska
Początek reform "Wielki Skok"
Rewolucja na Kubie
Drugi kryzys berliński
Kryzys kubański
Chruszczow odsunięty od władzy
Rewolucja kulturalna w ChRL
Praska wiosna
Doktryna Breżniewa
Robotniczy bunt w Polsce
,,Archipelag GUŁag”
Kambodża
Polak Karol Wojtyła papieżem
Wojna w Afganistanie
Polska Solidarność
Gorbaczow u władzy
Wybory w Polsce
Masakra na placu Tiananmen w Pekinie
W XXI wieku