Przejęcie władzy przez komunistów

Czerwoni Khmerzy w cierpliwy i umiejętny sposób pozyskiwali coraz większą grupę zwolenników. Tworzyli struktury aparatu przyszłej władzy tzw. Organizacji Najwyższej ( Angka lub Angkar), prawdziwe cele komunistów były skrzętnie ukrywane. Głównym ośrodkiem oporu przeciwko rządowi centralnemu stała się północno-wschodnia Kambodża. Jej mieszkańcy tzw. „ górscy Khmerzy”, którzy od zawsze żywili niechęć do mieszkańców nizin, będą stanowić trzon armii oraz czerwonokhmerskich służb bezpieczeństwa. Coraz częściej dochodziło do potyczek pomiędzy formującą się komunistyczną partyzantką a siłami rządowymi. Konflikt przybiera coraz większe rozmiary. Generał Lon Nol, obecny premier rządu kompletnie nie potrafił zapanować nad sytuacją. Gospodarka chyliła się ku upadkowi, szerzył się nepotyzm oraz korupcja. Akcje pacyfikacyjne nie przynosiły zamierzonych efektów. Równocześnie komplikowały się relacje Czerwonych Khmerów ze swoim dotychczasowym głównym mocodawcą – Wietnamem. Solath Sar domagał się od nich coraz większego zaangażowania w konflikt, udaje się z wizyta do Hanoi, niewiele uzyskując. Towarzysze wietnamscy, mieli jednak wystarczająco dużo własnych problemów w walce z wojskami USA oraz ich południowowietnamskich sojuszników. Zakładali, iż wsparcie rewolucji khmerskiej z pełną mocą może nastąpić dopiero po oblaniu władz w Sajgonie.

 

Sytuację sił rządowych komplikowała również postawa Stanów Zjednoczonych. Nowy prezydent Richard Nixon zmierzał do jak najszybszego wycofania wojsk z Wietnamu. Rosnące straty oraz niechęć własnego społeczeństwa do eskalacji konfliktu, zmusiły go do szukania wyjścia z sytuacji. Postanowił jednak zadać jeszcze jeden potężny cios, który miał mu zapewnić lepsza pozycją wyjściową w trakcie ewentualnych rozmów pokojowych. Bombowce B-52 rozpoczęły zmasowane naloty na wojska wietnamskie mające swoje bazy na pograniczu Kambodży. Operację pod kryptonimem „ Menu” rozpoczęto w marcu 1969 roku, wykonano ponad 3 tysiące nalotów. Wskutek bombardowań miasta zalała ogromna fala uchodźców z terenów objętych nalotami. Rząd w Phnom Penh nie potrafił zorganizować dla nich odpowiedniej pomocy oraz opieki. Efektem tego był wzrost sympatii dla komunistów. Przełomowe okazały się wydarzenia z roku 1970. 18 marca premier gen. Lon Nol dokonuje zamachu stanu, ogłasza pozbawienie władzy Sihanouka. Książę o całej sytuacji dowiedział się w Moskwie, w drodze powrotnej z Francji, gdzie przebywał na leczniczej kuracji. Następnie udaje się do Pekinu, gdzie spotkał się min. z premierem komunistycznego Wietnamu. Uzyskuje zapewnienie o poparciu ze strony towarzyszy chińskich i wietnamskich. Po konsultacjach zapowiada, że będzie zmierzał do stworzenia ogólnonarodowego frontu do walki z reżymem Lon Nola, widział w nim miejsce również dla Czerwonych Khmerów.

3 maja 1970 roku powstaje Zjednoczony Front Narodowy Kambodży ( FUNK), który ogłosił powołanie Królewskiego Rządu Jedności Narodowej ( GRUNK ) z tymczasową siedzibą w Pekinie.

 

Latem 1970 roku Saloth Sar na jednym ze spotkań z najbliższymi współpracownikami miał oświadczyć : „ ...teraz schodzimy na równiny. Dziś wszyscy zmieniamy imiona...”. Odtąd będzie już znany jako Pol Pot. Siły zbrojne FUNK, zdominowane przez Czerwonych Khmerów, stopniowo przekształcają się w regularną armię, liczącą prawie 50 tysięcy ludzi. Ściśle współpracują z oddziałami wietnamskimi, które nadal pozostają na terenie Kambodży. Lon Nol szybko traci poparcie zarówno we własnym kraju, jak i amerykańskich sojuszników. Systematycznie powiększa się zasięg tzw. stref wyzwolonych, gdzie Pol Pot zaczyna organizować życie według swoich zasad. Powstają szkoły partyjne dla młodzieży, odbywają się szkolenia polityczne dla chłopów. Wprowadzany jest szereg zarządzeń zakazujących min. hazardu, picia alkoholu, noszenia biżuterii, zbytniego okazywania emocji, zabroniono noszenia odzieży w kolorach innych niż czarna oraz … robienia sobie zbyt strojnych fryzur. W maju 1972 roku Pol Pot uznaje, iż rewolucyjne zmiany następują zbyt wolno, wydaje dyrektywę nakazująca nasilenie walki z „różnymi klasami uciskającymi”. W „strefach wyzwolonych” nakazuje przeprowadzić przymusową kolektywizację. Chłopi zaczynają się buntować, około 60 tysięcy ucieka na obszary kontrolowane nadal przez rząd, bądź znajduje schronienie w Wietnamie Południowym.

 

23 stycznia 1973 r. w Paryżu zostaje podpisane porozumienie wietnamsko – amerykańskie. Władze z Hanoi zobowiązane są min. do wycofania swoich wojsk z Kambodży. Odtąd relacje Czerwonych Khmerów z dotychczasowymi protektorami zaczynają się gwałtownie pogarszać, padają oskarżenia o zdradę ideałów rewolucji. Pol – Pot mimo to zaczyna przygotowania do rozpoczęcia działań ofensywnych, których ostatecznym celem jest zajęcie Phnom Penh. Równocześnie komitet centralny partii pracuje nad planem działań bezpośrednio po zwycięstwie. Zapadają decyzje o przymusowym wysiedleniu mieszkańców wszystkich miast, zlikwidowaniu handlu, obrotu pieniężnego oraz jakiejkolwiek własności prywatnej. Siły komunistów zbliżają się do stolicy, która jest już ostrzeliwana przez ich artylerię. Kongres amerykański podejmuje decyzję o wstrzymaniu pomocy dla Lon Nola, który 1 kwietnia 1975 roku ucieka z kraju. 17 kwietnia żołnierze czerwonokhmerscy wkraczają do stolicy. Wszyscy charakteryzują się młodym wiekiem, są tak samo na czarno ubrani, noszą charakterystyczne chusty oraz czapki. Indoktrynowani przez wiele miesięcy, wierzyli że w miastach mieszkają sami wrogowie ( khmang ).

Ludność zmęczona wojną, początkowo postrzega ich jako wybawicieli. Po upływie niespełna 24 godzin diametralnie zmieni zdanie.

Rok 1848
Rok 1867
Rok 1903
Rok 1905
Lata 1914-1918
02.1917
04.1917
Rok 1918
Lata 1918-1919
01.1919
2-6.03.1919
23.03.1919
Lata 1919-1920
Lata 1919-1921
Rok 1921
Rok 1922
01.1924
Rok 1926
Rok 1929
Lata 1934-1938
Lata 1936-1939
Rok 1937
Rok 1939
Lata 1940-1941
Rok 1940
Rok 1941
Rok 1943
Rok 1943 i rok 1945
02-03.1944
05.1944
05-08.1945
Lata 1945-1948
Rok 1947
Lata 1948-1949
09.1949
08.1949
10.1949
Lata 1950-1953
Rok 1953
Rok 1955
02.1956
06.1956
10-11.1956
10.1957
11.1957
Rok 1958
Rok 1959
Rok 1961
Rok 1962
Rok 1964
Rok 1966
01-08.1968
09.1968
01.1970
Rok 1973
04.1975
Rok 1978
Lata 1979-1989
Lata 1980-1981
Rok 1985
06.1989
04.1989
wiek XXI
"Manifest komunistyczny"
"Kapitał"
Bolszewicy
Rewolucja 1905 roku w Rosji
I wojna światowa
Rewolucja lutowa w Rosji
Lenin w Piotrogrodzie
Armia Czerwona
Rewolucja w Niemczech
Dekozakizcja
Powstanie Kominternu
Węgierska Republika Rad
Czerwony terror
Wojna polsko-bolszewicka
Powstania chłopskie i NEP
Powstaje ZSRS
Śmierć Lenina, Stalin u władzy
Podstawy marksizmu kulturowego
Kolektywizacja rolnictwa w ZSRS
Stalinowska wielka czystka
Wojna domowa w Hiszpanii
Operacja Polska
Pakt Ribbentrop-Mołotow
Represje wobec Polaków
Aneksja państw bałtyckich
Hitler atakuje ZSRS
Sprawa katyńska
Konferencje Wielkiej Trójki
Kaukaz
Tatarzy krymscy
Klęska III Rzeszy i Japonii.
Stalinizm w Europie Śr.-Wsch.
Doktryna Trumana
Blokada Berlina Zachodniego
Dwa państwa niemieckie i NATO
Powrót tzw. szkoły frankfurckiej
Chiny państwem komunistycznym
Wojna koreańska
Śmierć Stalina
Układ Warszawski
XX Zjazd KPZR
Poznański Czerwiec
Powstanie Węgierskie
Sputnik
Zaczyna się wojna wietnamska
Początek reform "Wielki Skok"
Rewolucja na Kubie
Drugi kryzys berliński
Kryzys kubański
Chruszczow odsunięty od władzy
Rewolucja kulturalna w ChRL
Praska wiosna
Doktryna Breżniewa
Robotniczy bunt w Polsce
,,Archipelag GUŁag”
Kambodża
Polak Karol Wojtyła papieżem
Wojna w Afganistanie
Polska Solidarność
Gorbaczow u władzy
Wybory w Polsce
Masakra na placu Tiananmen w Pekinie
W XXI wieku