dominacja komunizmu w świecie

Destalinizacja i rządy Żiwkowa

Śmierć Stalina spowodowała zmiany w polityce ZSRS oraz innych krajach bloku wschodniego. W Bułgarii w 1953 r. ogłoszono amnestię dla więźniów politycznych. Rok później władzę przejął Todor Żiwkow, który będzie jednym z najdłużej "panujących" person w bloku wschodnim. Żiwkow prowadził politykę mocno związaną z Kremlem. Pojawiały się nawet głosy, że Bułgaria ma stać się „szesnastą republiką” i wejść w skład ZSRS.

Polityka destalinizacji nie zakończyła od razu terroru w kraju. W 1959 r. utworzono obóz w Łoweczu. Mimo niedużych rozmiarów (około 1000 osób), był on okryty złą sławą. Strażnicy tłukli skazanych pałkami na śmierć, a ich ciałami karmiono świnie. Obóz ten został zamknięty w 1962 r.

Jakkolwiek w Bułgarii, w przeciwieństwie do Polski czy Czechosłowacji, masowe wystąpienia przeciwko władzy były rzadkością, to należy wspomnieć strajk setek pracowników fabryki tytoniu w Płowdiwie i Chaskowie, w maju 1953 roku. Jednak ogólnie rzecz biorąc, jeżeli pojawiała się opozycja, to miała ona charakter głównie wewnątrzpartyjny. Np. w 1964 r. miał miejsce spisek przeciwko Żiwkowowi. Planowano go obalić podczas posiedzenia Komitetu Centralnego partii, spiskowcy zostali jednak aresztowani wcześniej.

Bułgaria wzięła udział w interwencji Układu Warszawskiego w Czechosłowacji w 1968 roku. Żiwkow był gorącym orędownikiem siłowego zdławienia „praskiej wiosny”. W następnych latach postępowało wzmocnienie jego władzy. Konstytucja z 1971 r. gwarantowała komunistycznej partii „wiodącą rolę”. Utworzono Radę Państwa, której szefem został Żiwkow. Front Ojczyźniany wciąż istniał jako koalicja BPK oraz Ludowego Związku Chłopskiego. Członkostwo w nim było w Bułgarii masowe. Na początku lat 60. XX w. do Frontu należało 3,5 miliona osób, w latach 80. 4 miliony (na ponad 8,5 mln mieszkańców). Wynika z tego, że większość dorosłych mieszkańców Bułgarii należała do Frontu Ojczyźnianego. Jest to bezprecedensowy przykład w bloku wschodnim.

W kraju nastąpił okres prosperity gospodarczego. W latach 70-ych PKB Bułgarii wzrastało średnio o około 5-6% w skali roku. Dużą zasługę miała w tym turystyka - wybrzeże Morza Czarnego było popularnym kierunkiem wypoczynkowym w krajach bloku wschodniego.