dominacja komunizmu w świecie

Powojenny terror

Jako pierwsza nastąpiła rozprawa z tzw. klasami posiadającymi, a więc ludźmi związanymi z poprzednim, przedwojennym systemem społeczno-politycznym. Tylko w okresie 28 października - 16 listopada 1944 r. w Tiranie komunistyczne jaczejki wymordowały 37 albańskich intelektualistów, jako realnych (a także potencjalnych) przeciwników nowego reżimu. Terror prowadzony za pośrednictwem oddziałów wywiadu Armii Wyzwolenia Narodowego, przekształconych w Departament Obrony Ludu, objął nie tylko stolicę, lecz także prowincję. Działania komunistów spotkały się miejscami także ze zbrojnym oporem. 23 stycznia 1945 r. w mieście Koplik doszło do wybuchu pierwszego w tej części Europy powstania antykomunistycznego, które choć zostało szybko stłumione, poskromiło nieco butę nowej władzy.

Równocześnie z rozprawą z klasami posiadającymi podjęto działania przeciwko kolaborantom, przy czym termin stosowano powszechnie nie tylko w odniesieniu do byłych współpracowników władz okupacyjnych, ale wszystkich przeciwników politycznych. I tak początku 1945 r. aresztowano i postawiono przed Trybunałem Rewolucyjnym, pod zarzutem działania na szkodę albańskiego narodu, ok. 60 przedstawicieli przedwojennych elit. 17 z nich otrzymało wyroki śmierci. W tym znaleźli się tacy „wrogowie ludu” jak: Xhevat Korҫa – przedwojenny minister edukacji, Kol Tromara – minister kultury, Gjergi Bubari – dyrektor Radia Tirana, generał Gustav Myrdashi – były generał armii austro-węgierskiej, organizator i szkoleniowiec przedwojennej armii albańskiej, Hilmi Lekka – minister kultury ludowej, Shyqursi Borshi – minister obrony narodowej czy Daut Carcani – minister spraw wewnętrznych. Wszyscy oni zostali jeszcze tego samego dnia rozstrzelani na przedmieściach Tirany i pochowani w nieoznakowanym miejscu. Podobnych procesów odbyło się jeszcze kilka. Ostatni z nich, najgłośniejszy, miał miejsce w 1946 r. Wówczas na ławie oskarżonych zasiedli m.in. : byli członkowie Rady Regencyjnej – Lef Nosi i ks. Anton Harapi oraz b. premier Maliq Bushati. Oni również zostali skazani na karę śmierci i rozstrzelani. Do rangi mrocznego symbolu tych propagandowych procesów politycznych, nie mających nic wspólnego ze sprawiedliwością, urosła postać ministra spraw wewnętrznych rządu rewolucyjnego Koci Xoxe’ego.