Podbój

Zmiana sojuszy

Jednakże błyskawiczne zwycięstwa Hitlera w Europie Zachodniej wiosną 1940 r. oraz na Bałkanach wiosną następnego roku przekreśliły nadzieję Józefa Stalina na długotrwały i wyniszczający konflikt w Europie. Powoli stawało się jasne, że Związek Sowiecki może stać się kolejną ofiarą Hitlera. Tak też stało się w rzeczywistości 22 czerwca 1941 r., gdy dotychczasowy sojusznik dokonał niespodziewanej inwazji na ZSRS. Stworzona i przygotowywana przez Sowietów jedynie do działań ofensywnych potężna Armia Czerwona, poniosła szereg bezprzykładnych klęsk, tracąc w pierwszym półroczu walk blisko 5,5 miliona żołnierzy z czego 2 miliony stanowili wzięci do niewoli jeńcy. Niemców udało się zatrzymać dopiero na linii Leningradu, Moskwy oraz Donu przy wydatnej pomocy surowej rosyjskiej zimy.


W obliczu realnej możliwości całkowitej klęski reżim sowiecki ukazał swoje prawdziwie potworne oblicze. Nie licząc się ze stratami ludności cywilnej Armia Czerwona masowo stosowała taktykę spalonej ziemi, co w warunkach rosyjskiej zimy równało się rychłej śmierci pozostawionym na pastwę nadchodzących Niemców mieszkańców. Na obszarach okupowanych sowiecka partyzantka, kierowana przez NKWD celowo prowokowała Niemców do akcji represyjnych, aby umocnić w społeczeństwie opór przeciwko najeźdźcom. Za jednostkami frontowymi Armii Czerwonej miejsce zajęły specjalne jednostki ryglowe NKWD, których zadanie polegało na dopilnowaniu, by żołnierze nie cofali się ani o krok, co w praktyce oznaczało strzelanie do każdego, kto chciał się wycofać. Dowództwo wojskowe w najmniejszym stopniu nie liczyło się z ofiarami we własnych szeregach, toteż cały szlak bojowy Armii Czerwonej usłany był wyjątkowo krwawymi, często nie mającymi najmniejszego sensu strategicznego, operacjami. Dywizje, armie a niekiedy całe grupy armii (tzw. Fronty) bezmyślnie wytracano w czołowych natarciach na umocnione niemieckie pozycje, kierując się prostą zasadą niewyczerpanych źródeł siły żywej Armii Czerwonej. Taki sposób prowadzenia wojny, niewyobrażalny dla państw zachodnich, sprawił, że do zakończenia wojny w walkach z Niemcami poległo ok. 17 milionów żołnierzy sowieckich.


Kres sojuszu niemiecko-sowieckiego i początek wojny w czerwcu 1941 r. całkowicie odmienił dotychczasowy obraz konfliktu w Europie. Osamotniona po klęsce Francji Wielka Brytania, dostrzegając w Związku Sowieckim potężnego sojusznika i kierując się politycznym realizmem, z miejsca zadeklarowała daleko idącą pomoc materiałową imperium Stalina. Podobnie zachowały się również Stany Zjednoczone, nawet przed oficjalnym przystąpieniem do wojny w grudniu 1941 r. Okres współpracy z Trzecią Rzeszą, tak tragiczny w skutkach dla całego regionu Europy Środkowej, został zmarginalizowany na rzecz olbrzymiego wysiłku jaki przyjął na siebie Związek Sowiecki, zmagając się z większością niemieckiej machiny wojennej. Dla zachodnich aliantów sojusz ten był tak cenny, zwłaszcza w decydujących latach 1942-1944 (czyli do otwarcia w Europie tzw. drugiego frontu po lądowaniu wojsk anglo-amerykańskich we Francji), że w imię jego utrzymania gotowi byli pójść na najdalsze ustępstwa. Ponurym symbolem tej polityki stał się Katyń – położona niedaleko Smoleńska niewielka miejscowość wypoczynkowa, w której NKWD wiosną 1940 r. dokonało mordu na ponad 4415 polskich oficerach, w większości przedstawicielach polskiej elity, wziętych do niewoli we wrześniu 1939 r. (podobnych miejsc kaźni było kilka – Ostaszków, Charków, Miednoje – łącznie w wyniku podobnych egzekucji zginęło ok. 22 tysięcy polskich oficerów, policjantów, urzędników, funkcjonariuszy Korpusu Ochrony Pograniczna oraz więźniów politycznych. Prawda o nich ujrzała światło dzienne dopiero po upadku Związku Sowieckiego w 1991 r.). Pomimo niezbitych dowodów na sowieckie sprawstwo tej zbrodni, zarówno rządy Stanów Zjednoczonych, jak i Wielkiej Brytanii milcząco przystały na sowiecką narrację w kwestii Katynia, zrzucającą odpowiedzialność za mord na Niemców.

Reżimy powolujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć od 65 do około 150 milionów ludzi

Reżimy powołujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć ponad 100 milionów ludzi

Reżimy powolujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć od 65 do około 150 milionów ludzi

Reżimy powołujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć ponad 100 milionów ludzi

Rok 1848
Rok 1867
Rok 1903
Rok 1905
Lata 1914-1918
02.1917
04.1917
Rok 1918
Lata 1918-1919
01.1919
2-6.03.1919
23.03.1919
Lata 1919-1920
Lata 1919-1921
Rok 1921
Rok 1922
01.1924
Rok 1926
Rok 1929
Lata 1934-1938
Lata 1936-1939
Rok 1937
Rok 1939
Lata 1940-1941
Rok 1940
Rok 1941
Rok 1943
Rok 1943 i rok 1945
02-03.1944
05.1944
05-08.1945
Lata 1945-1948
Rok 1947
Lata 1948-1949
09.1949
08.1949
10.1949
Lata 1950-1953
Rok 1953
Rok 1955
02.1956
06.1956
10-11.1956
10.1957
11.1957
Rok 1958
Rok 1959
Rok 1961
Rok 1962
Rok 1964
Rok 1966
01-08.1968
09.1968
01.1970
Rok 1973
04.1975
Rok 1978
Lata 1979-1989
Lata 1980-1981
Rok 1985
06.1989
04.1989
wiek XXI
"Manifest komunistyczny"
"Kapitał"
Bolszewicy
Rewolucja 1905 roku w Rosji
I wojna światowa
Rewolucja lutowa w Rosji
Lenin w Piotrogrodzie
Armia Czerwona
Rewolucja w Niemczech
Dekozakizcja
Powstanie Kominternu
Węgierska Republika Rad
Czerwony terror
Wojna polsko-bolszewicka
Powstania chłopskie i NEP
Powstaje ZSRS
Śmierć Lenina, Stalin u władzy
Podstawy marksizmu kulturowego
Kolektywizacja rolnictwa w ZSRS
Stalinowska wielka czystka
Wojna domowa w Hiszpanii
Operacja Polska
Pakt Ribbentrop-Mołotow
Represje wobec Polaków
Aneksja państw bałtyckich
Hitler atakuje ZSRS
Sprawa katyńska
Konferencje Wielkiej Trójki
Kaukaz
Tatarzy krymscy
Klęska III Rzeszy i Japonii.
Stalinizm w Europie Śr.-Wsch.
Doktryna Trumana
Blokada Berlina Zachodniego
Dwa państwa niemieckie i NATO
Powrót tzw. szkoły frankfurckiej
Chiny państwem komunistycznym
Wojna koreańska
Śmierć Stalina
Układ Warszawski
XX Zjazd KPZR
Poznański Czerwiec
Powstanie Węgierskie
Sputnik
Zaczyna się wojna wietnamska
Początek reform "Wielki Skok"
Rewolucja na Kubie
Drugi kryzys berliński
Kryzys kubański
Chruszczow odsunięty od władzy
Rewolucja kulturalna w ChRL
Praska wiosna
Doktryna Breżniewa
Robotniczy bunt w Polsce
,,Archipelag GUŁag”
Kambodża
Polak Karol Wojtyła papieżem
Wojna w Afganistanie
Polska Solidarność
Gorbaczow u władzy
Wybory w Polsce
Masakra na placu Tiananmen w Pekinie
W XXI wieku