Ateizm Państwowy

Aresztowania duchownych w PRL na początku lat 50

Aresztowanie biskupa Kaczmarka

12 stycznia 1951 roku aresztowano ordynariusza kieleckiego bp. Czesława Kaczmarka. Po tym aresztowaniu przez ponad dwa i pół roku nikt nie wiedział, co się z nim dzieje. Biskup był poddawany długim przesłuchaniom, podczas których torturowano go, grożono mu śmiercią, stosowano zastrzyki, które wprowadzały go w obłęd i potępienie. Pozbawiano go możliwości snu i pożywienia, a także korzystania z toalety. Podczas zimy trzymano go w samej koszuli przy otwartym oknie.

Pod wpływem tortur stosowanych w śledztwie biskup musiał przyznać się do absurdalnych zarzutów. M.in. do współdziałania z niemiecką władzą okupacyjną, popierania faszystowskich ugrupowań oraz szpiegostwa na rzecz imperializmu amerykańskiego i Watykanu. Wierni w Polsce byli zszokowani tym zeznaniem biskupa, ponieważ nie znali metod jakie w śledztwie stosowało UB. Na początku procesu biskup Kaczmarek próbował zmienić treść tych ,,zeznań”, ale ta próba skończyła się przerwaniem procesu oraz pogróżkami Józefa Różańskiego (Goldberga). Proces wywołał falę oburzenia społecznego, wobec czego  Bierut i inni najwyżsi funkcjonariusze UB musieli udać się w tej sprawie na naradę do Moskwy. Tam został zatwierdzony akt oskarżenia. Biskup został skazany na 12 lat więzienia. 4 kwietnia 1957 r. władze PRL pozwoliły biskupowi na powrót do Kielc, jednak od 1959 r. podejmowały starania aby biskup opuścił Kielce. W 1963 r. biskup Kaczmarek zmarł.

 

Proces Kurii Krakowskiej

W 1952 r. aresztowano ks. Józefa  Jelitę, który pod wpływem tortur zeznał niezgodnie z prawdą, że do współpracy wciągnął dwóch księży z kurii krakowskiej Wita Brzyckiego i Jana Pochopnia.  Aresztowani byli wzywani na wielogodzinne przesłuchania, wyczerpani ze względu na przemoc psychiczną i fizyczną. Funkcjonariusze UB nie mieli żadnego szacunku do godności kapłańskiej. Protokoły przesłuchań było w większości przypadków sporządzane całkowicie przez śledczych i jedynie podsuwane aresztowanym do podpisania.  Na podstawie sfingowanych zeznań przeprowadzono rewizję w siedzibie kurii krakowskiej, w wyniku której zarekwirowano znajdujące się w depozycie dzieła sztuki, ponad trzydzieści tysięcy dolarów oraz zdeponowane tam dokumenty i przedmioty wydobyte podczas ekshumacji w Katyniu w 1943 r. W grudniu 1952 r. aresztowano a następnie zmuszono do wyjazdu z Krakowa arcybiskupa Eugeniusza Baziaka, administratora apostolskiego diecezji krakowskiej

21 stycznia 1953 r. rozpoczął się proces przed wojskowym sądem rejonowym w Krakowie. Na ławie oskarżonych zasiadło czterech duchownych i trzy osoby świeckie: ks. Józef Lelito, ks. Franciszek Szymonek, ks. Wit Brzycki, ks. Jan Pochopień, Edward Chachlica, Michał Kowalik i Stefania Respond. K. Lelito, E. Chachlica i M. Kowalik współpracowali ze Stronnictwem Narodowym, a w przeszłości działali w Narodowej Organizacji Wojskowej. 27 stycznia 1953 r. ogłoszono wyrok, a oskarżonych uznano za agentów wywiadu amerykańskiego. Ks. Józef Jelita, Edward Chachlica i Michał Kowalik zostali skazani na karę śmierci. Pozostałym oskarżonym wymierzono następujące kary: ks. Franciszek Szymonek – dożywotnie pozbawienie wolności, ks. Wit Brzycki, notariusz Kurii metropolitalnej – 15 lat więzienia, ks. Jan Pochopień, notariusz Kurii metropolitalnej – 8 lat więzienia, Stefania Rospond z Kongregacji Żywego Różańca Dziewcząt – 6 lat więzienia

Kar śmierci nie wykonano. 18 sierpnia 1953 r. wyroki zostały zamienione na karę dożywotniego więzienia. Jednak zanim poinformowano o tym oskarżonych, dręczono ich psychicznie, organizując np. inscenizacje wyprowadzenia na egzekucję. Ks. Józef Lelito, Edward Chachlica i Michał Kowalik przez siedem miesięcy przebywali w celach ,,bloku śmierci” więzienia Montpelupich w Krakowie. Wszyscy skazani przez kilka lat tułali się po różnych więzieniach.  Ks. Lelito został zwolniony z więzienia we Wronkach na roczną przerwę w odbywaniu kary 22 XI 1956 r.

Najdłużej w więzieniu przebywał Michał Kowalik – 8,5 roku.  Po ogłoszeniu wyroku sędziowie wydali opinię, że ks. Józef Lelita, Edward Chachlica i M. Kowalik ,,na przestrzeni lat 1950-1952 utworzyli na terenie woj. krakowskiego (…) szeroko rozgałęzioną bandę szpiegowską, gromadzącą i przekazującą do Komisji Krajowej Rady Politycznej w Berg koło Monachium wiadomości wojskowe, polityczne, społeczne i gospodarcze stanowiące tajemnicę wojskową i państwową […]. Mając na uwadze, że wszyscy trzej skazani podjęli działalność szpiegowska na bazie swych poprzednich powiązań faszystowskiej organizacji NOW (…) Sąd wyraża opinię, że żaden ze skazanych nie zasługuje na ułaskawienie”.

Zdaniem prof. Filipa Musiała proces był wielkim sukcesem komunistycznego aparatu represji. Ze względu na propagandę w prasie, do dziś panuje przekonanie, że oskarżeni zostali ,,złamani” podczas śledztwa. Tymczasem trzech z siedmiu oskarżonych stawiało aktywny opór, a postawa dwóch kolejnych była co najmniej bierna.

 

Aresztowanie Prymasa Wyszyńskiego

23 września 1953 r. aresztowano prymasa Stefana Wyszyńskiego. Aresztowanie zostało przedtem omówione w Moskwie z władzami sowieckimi przez Bolesława Bieruta. Dzień po aresztowaniu w ,,Trybunie Ludu” napisano, że kardynał Wyszyński został aresztowany za złamanie porozumienia między państwem i Kościołem oraz za ,,pomoc okazywaną zachodnio-niemieckim Krzyżakom i anglo-amerykańskim wrogom naszego Narodu”. Prymas był więziony trzy lata, przebywając kolejno w  Rywałdzie, Stoczku koło Lidzbarka Warmińskiego, Prudniku na Śląsku Opolskim i Komańczy w Bieszczadach. Uwolniono go w październiku 1956 r. W tym samym czasie aż dziewięciu z trzydziestu polskich biskupów siedziało w więzieniach lub miejscach odosobnienia. Wśród nich był jeden z najbliższych współpracowników Prymasa, biskup Antoni Baraniak.

 

Reżimy powolujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć od 65 do około 150 milionów ludzi

Reżimy powołujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć ponad 100 milionów ludzi

Reżimy powolujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć od 65 do około 150 milionów ludzi

Reżimy powołujące się na ideologię komunizmu spowodowały śmierć ponad 100 milionów ludzi

Rok 1848
Rok 1867
Rok 1903
Rok 1905
Lata 1914-1918
02.1917
04.1917
Rok 1918
Lata 1918-1919
01.1919
2-6.03.1919
23.03.1919
Lata 1919-1920
Lata 1919-1921
Rok 1921
Rok 1922
01.1924
Rok 1926
Rok 1929
Lata 1934-1938
Lata 1936-1939
Rok 1937
Rok 1939
Lata 1940-1941
Rok 1940
Rok 1941
Rok 1943
Rok 1943 i rok 1945
02-03.1944
05.1944
05-08.1945
Lata 1945-1948
Rok 1947
Lata 1948-1949
09.1949
08.1949
10.1949
Lata 1950-1953
Rok 1953
Rok 1955
02.1956
06.1956
10-11.1956
10.1957
11.1957
Rok 1958
Rok 1959
Rok 1961
Rok 1962
Rok 1964
Rok 1966
01-08.1968
09.1968
01.1970
Rok 1973
04.1975
Rok 1978
Lata 1979-1989
Lata 1980-1981
Rok 1985
06.1989
04.1989
wiek XXI
"Manifest komunistyczny"
"Kapitał"
Bolszewicy
Rewolucja 1905 roku w Rosji
I wojna światowa
Rewolucja lutowa w Rosji
Lenin w Piotrogrodzie
Armia Czerwona
Rewolucja w Niemczech
Dekozakizcja
Powstanie Kominternu
Węgierska Republika Rad
Czerwony terror
Wojna polsko-bolszewicka
Powstania chłopskie i NEP
Powstaje ZSRS
Śmierć Lenina, Stalin u władzy
Podstawy marksizmu kulturowego
Kolektywizacja rolnictwa w ZSRS
Stalinowska wielka czystka
Wojna domowa w Hiszpanii
Operacja Polska
Pakt Ribbentrop-Mołotow
Represje wobec Polaków
Aneksja państw bałtyckich
Hitler atakuje ZSRS
Sprawa katyńska
Konferencje Wielkiej Trójki
Kaukaz
Tatarzy krymscy
Klęska III Rzeszy i Japonii.
Stalinizm w Europie Śr.-Wsch.
Doktryna Trumana
Blokada Berlina Zachodniego
Dwa państwa niemieckie i NATO
Powrót tzw. szkoły frankfurckiej
Chiny państwem komunistycznym
Wojna koreańska
Śmierć Stalina
Układ Warszawski
XX Zjazd KPZR
Poznański Czerwiec
Powstanie Węgierskie
Sputnik
Zaczyna się wojna wietnamska
Początek reform "Wielki Skok"
Rewolucja na Kubie
Drugi kryzys berliński
Kryzys kubański
Chruszczow odsunięty od władzy
Rewolucja kulturalna w ChRL
Praska wiosna
Doktryna Breżniewa
Robotniczy bunt w Polsce
,,Archipelag GUŁag”
Kambodża
Polak Karol Wojtyła papieżem
Wojna w Afganistanie
Polska Solidarność
Gorbaczow u władzy
Wybory w Polsce
Masakra na placu Tiananmen w Pekinie
W XXI wieku